محمدرضا لطفی در گذشت

 

 محمدرضا لطفی سرشناس‌ترین نوازنده تار، ردیف دان و موسیقی دان مشهور ایرانی درگذشت.

78731 983

 این نوازنده پیشکوست صبح امروز  بر اثر بیماری سرطان درگذشته است و به زودی اخبار مربوط به تدفین ایشان منتشر خواهد شد.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنیا آمد. وی به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی اکبر شهنازی، حبیب الله صالحی فرا گرفت. پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. در این زمان از استادانی مانند نورعلی برومند، عبدالله دوامی، سعید هرمزی نیز بهره جست. محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز کسب کرد. در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگ‌فر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت. در اجرای ردیف آوازی توسط عبدالله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد. در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا کرد. در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه‌اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت. کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی اکبر شکارچی راه‌اندازی کرد و در طی یک فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفتهٔ بسیاری از اساتید از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می‌روند. پس از انحلال چاووش بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد، در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت. علاوه بر کنسرت‌های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت.

از خوانندگانی که دراین سال‌ها با او همکاری کرده‌اند می‌توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، هنگامه اخوان، محمد معتمدی، امیر اثنی عشری و علیرضا شاه محمدی اشاره کرد.

/ 1 نظر / 204 بازدید
گرگان- یوسف

سلام دوست خوب و همشهری من فرشید عزیز یاد خاطره استاد لطفی بخیر امان از مرده پرستان ایرانی..... کنسرت های راک و پاپ خوان ها همیشه شلوغ بود....نمیدونم چندتای این جمعیت مشتری پروپا قرص استاد لطفی مثل من بودند نمیدانم و یادم نیست قبلا وبلاگ شما امدم یا نه وبلاگ خاطرات من همه مستندهای زندگی من هست قسمت اول خاطراتم که مشتمل بر چندین دفتر در 250 پست بود در وبلاگ دیگراست اینجا بخش دوم خاطراتم را می نویسم شایدم خوشتون نیومد،یا حوصله اینچنین نداشته باشین. اما اگه شانس بیارم خوشتون بیاد میتونین دنبالم کنین و دوستان "دوطرفه" محترم و خوبی در فضای مجازی برای هم باشیم گرگان- یوسف